(Dz 18,23-28)
Paweł zabawił w Antiochii pewien czas i wyruszył, aby obej?ć kolejno krainę galack? i Frygię, umacniaj?c wszystkich uczniów. Pewien Żyd, imieniem Apollos, rodem z Aleksandrii, człowiek uczony i znaj?cy ?wietnie Pisma, przybył do Efezu. Znał on już drogę Pańsk?, przemawiał z wielkim zapałem i nauczał dokładnie tego, co dotyczyło Jezusa, znaj?c tylko chrzest Janowy. Zacz?ł on odważnie przemawiać w synagodze. Gdy go Pryscylla i Akwila usłyszeli, zabrali go z sob? i wyłożyli mu dokładnie drogę Boż?. A kiedy chciał wyruszyć do Achai, bracia napisali list do uczniów z poleceniem, aby go przyjęli. Gdy przybył, pomagał bardzo za łask? Boż? tym, co uwierzyli. Dzielnie uchylał twierdzenia Żydów, wykazuj?c publicznie z Pism, że Jezus jest Mesjaszem.
(Ps 47,2-3.8-10)
REFREN: Pan Bóg jest królem całej naszej ziemi
Wszystkie narody klaskajcie w dłonie,
radosnym głosem wykrzykujcie Bogu,
bo Pan Najwyższy jest straszliwy,
jest wielkim Królem nad cał? ziemi?.
Gdyż Bóg jest Królem całej ziemi,
hymn za?piewajcie!
Bóg króluje nad narodami,
Bóg zasiada na swym ?więtym tronie.
Poł?czyli się władcy narodów
z ludem Boga Abrahama.
Bo możni ?wiata należ? do Boga:
On za? jest najwyższy.
(J 16,28)
Wyszedłem od Ojca i na ?wiat przyszedłem, znowu opuszczam ?wiat i wracam do Ojca.
(J 16,23b-28)
Jezus powiedział do swoich uczniów: Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: O cokolwiek by?cie prosili Ojca, da wam w imię moje. Do tej pory o nic nie prosili?cie w imię moje: Pro?cie, a otrzymacie, aby rado?ć wasza była pełna. Mówiłem wam o tych sprawach w przypowie?ciach. Nadchodzi godzina, kiedy już nie będę wam mówił w przypowie?ciach, ale całkiem otwarcie oznajmię wam o Ojcu. W owym dniu będziecie prosić w imię moje, i nie mówię, że Ja będę musiał prosić Ojca za wami. Albowiem Ojciec sam was miłuje, bo wy?cie Mnie umiłowali i uwierzyli, że wyszedłem od Boga. Wyszedłem od Ojca i przyszedłem na ?wiat; znowu opuszczam ?wiat i idę do Ojca.
"Pro?cie w imię moje, a otrzymacie" - jakże wymagaj?ca wiary nauka. Nasze do?wiadczenie wydaje się jej przeczyć. Tyle błagań w sprawach ważnych i wydaje się, że nic z tego. Może nie prosimy w imię Jezusa, ale w swoje własne albo jakiego? bożka, a może Jezusa z naszej wyobraĽni... Albo Jezus się pomylił, albo do tej pory nie rozumiemy Jego nauki. W "imię Jego" może oznaczać: żyję jak On, kocham jak On, uobecniam królestwo Boże, głoszę prawdziw? miło?ć Ojca i do końca biorę moje życie w swoje ręce, aby oddać je Ojcu.
O. Andrzej Ku?mierski OP, "Oremus" kwiecień-maj 2007, s. 167-168